W modelu linii długiej (opisie rozłożonym) stosuje się tzw. parametry jednostkowe, czyli wielkości odniesione do 1 km (lub 1 m) linii. Klasyczny zestaw to: rezystancja wzdłużna R′, indukcyjność wzdłużna L′, pojemność poprzeczna C′ oraz konduktancja poprzeczna G′.
Jednostka µS/km oznacza "mikrosimens na kilometr". Siemens (S) jest jednostką konduktancji (odwrotności oporu): 1 S = 1/Ω. Gdy taka wielkość jest podana "na kilometr", opisuje przewodzenie (upływ) w przeliczeniu na długość linii. Właśnie temu odpowiada upływność jednostkowa – parametr wiążący prąd upływu przez izolację/dielektryk między żyłami (lub żyłą a ekranem/ziemią). Dlatego odpowiedź "Upływność jednostkowa." jest zgodna z jednostką µS/km.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do µS/km:
- "Przenikalność elektryczna." to własność dielektryka opisywana zwykle przez ε (farad na metr w ujęciu bezpośrednim lub jako względna przenikalność bez jednostki). Nie jest to S/km.
- "Konduktancja jednostkowa." w wielu materiałach jest pojęciem bardzo zbliżonym do upływności (G′), więc może być myląca terminologicznie. Jednak jeśli traktować ją jako inną wielkość lub używać jej nieprecyzyjnie, nie rozstrzyga jednoznacznie o parametrze linii długiej bez doprecyzowania, czy chodzi o konduktancję poprzeczną jednostkową.
- "Indukcja magnetyczna." (B) ma jednostkę tesla (T) i dotyczy pola magnetycznego, a nie strat upływowych w izolacji. Nie jest wyrażana w S/km.
W praktyce pomiarowej i eksploatacyjnej sieci telekomunikacyjnych duża wartość upływności/konduktancji poprzecznej może wskazywać na zawilgocenie, uszkodzenie izolacji lub pogorszenie parametrów dielektryka, co wpływa na tłumienie i jakość transmisji.
