W modelu linii długiej (linii transmisyjnej) parametry nie są skupione w jednym punkcie, tylko rozłożone wzdłuż długości kabla. Stosuje się wtedy cztery podstawowe wielkości "na jednostkę długości": rezystancję R′, indukcyjność L′, pojemność C′ oraz upływność (konduktancję) G′.
Dlaczego poprawna jest "Pojemność na jednostkę długości linii"?
Pojemność jednostkowa C′ opisuje zdolność układu dwóch przewodów rozdzielonych dielektrykiem do magazynowania ładunku, a więc i energii w polu elektrycznym pomiędzy przewodami. Gdy na przewodach występuje różnica potencjałów, w dielektryku powstaje pole E, a jego "miarą" w ujęciu obwodowym jest właśnie C′.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Rezystancja na jednostkę długości linii" dotyczy strat w przewodnikach (ogrzewanie, efekt naskórkowy). Nie opisuje pola między przewodami, tylko przewodzenie prądu w metalu.
- "Upływność na jednostkę długości linii" (G′) opisuje straty w izolacji/dielektryku, czyli prąd upływu "przez" dielektryk. To parametr stratny równoległy do C′, ale nie jest miarą samego pola elektrycznego, tylko niedoskonałości izolacji.
- "Indukcyjność na jednostkę długości linii" (L′) wiąże się z energią magazynowaną w polu magnetycznym wokół przewodów, gdy płynie prąd. Jest więc "magnetycznym odpowiednikiem" pojemności, a nie parametrem pola elektrycznego między żyłami.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "pole elektryczne między przewodami" → myśl o pojemności C′. Jeśli mowa o "polu magnetycznym wokół przewodów" → wybieraj indukcyjność L′. Straty w metalu to R′, a straty w izolacji to G′.
