"Adres fizyczny interfejsu karty sieciowej" oznacza w praktyce adres MAC (adres warstwy 2). Jest on używany w sieciach Ethernet do identyfikacji interfejsu w obrębie sieci lokalnej, m.in. w mechanizmach takich jak przełączanie ramek oraz ARP.
Poprawny adres MAC ma typowo 48 bitów, czyli 6 oktetów. W zapisie spotykanym na urządzeniach i w systemach operacyjnych przedstawia się go jako 6 par znaków szesnastkowych (0–9 oraz A–F), rozdzielonych najczęściej dwukropkami lub myślnikami. Odpowiedź "00:13:44:67:43:89" dokładnie odpowiada temu wzorcowi: sześć par po dwa znaki heksadecymalne.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują do adresu fizycznego:
- "192.168.201.267" wygląda jak adres IPv4, ale nie jest prawidłowym adresem IPv4, bo jeden z oktetów przekracza typowy zakres 0–255. Niezależnie od tego, sam format z kropkami dotyczy warstwy 3 (adres IP), a nie adresu MAC.
- "10.10.2.22:8008" to zapis typu adres:port, używany w kontekście usług TCP/UDP (np. konfiguracji aplikacji lub reguł zapory). Port nie jest elementem adresu MAC ani adresu fizycznego interfejsu.
- "FF:11:41:6H:23:89" przypomina adres MAC, ale zawiera znak "H", który nie należy do zapisu szesnastkowego. W poprawnym MAC każda para musi składać się wyłącznie z cyfr 0–9 i liter A–F.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli widzisz 6 grup po 2 znaki i są to wyłącznie znaki heksadecymalne, to najczęściej jest to MAC. Jeśli występują kropki, to zwykle jest to IP; jeśli po adresie jest dwukropek i liczba portu, to jest to zapis aplikacyjny (adres usługi), a nie identyfikator sprzętowy interfejsu.
