Tabela elementów scalonych służy do przedstawienia kosztów w układzie większych "pakietów" robót (elementów), a nie pojedynczych pozycji. Dzięki temu inwestor lub osoba kontrolująca może szybko ocenić, ile kosztują główne części przedsięwzięcia (np. roboty ziemne, konstrukcja, wykończenie) oraz porównywać warianty i zakresy.
Takie zestawienie jest charakterystyczne dla kosztorysu inwestorskiego, bo to dokument nastawiony na planowanie i kontrolę kosztów: ma umożliwiać agregację, analizę i porównania na różnych poziomach szczegółowości (od pozycji aż do podsumowań).
Pozostałe dokumenty pełnią inne funkcje:
- Obmiar robót dotyczy ilości (miar) wykonanych robót, zwykle w celu rozliczeń. Koncentruje się na ilościach i jednostkach miary, a nie na agregacji kosztów w elementy scalone.
- Specyfikacja wykonania i odbioru robót opisuje wymagania techniczne, materiały, sposób wykonania i kryteria odbioru. Może zawierać tabele (np. parametry, wymagania), ale nie jest to tabela elementów scalonych służąca do prezentacji kosztów.
- Protokół danych wyjściowych do kosztorysowania (w zależności od praktyki) zbiera założenia, dane wejściowe i uzgodnienia potrzebne do opracowania kosztorysu. To dokument pomocniczy, a nie miejsce na finalne zestawienia kosztów w układzie elementów scalonych.
W przygotowaniu do egzaminu warto zapamiętać zasadę: zestawienia kosztowe i podsumowania przypisuj do kosztorysu, a ilości/miary do obmiaru; wymagania techniczne i odbiór do specyfikacji. To ułatwia szybkie rozpoznawanie dokumentów po ich typowej zawartości.
