W zapisie tolerancji wg znormalizowanych pasowań (system ISO) występują zwykle trzy informacje: wymiar nominalny (tu: 25), litera określająca położenie strefy tolerancji względem zera (np. H, f, R, d) oraz liczba określająca klasę IT, czyli szerokość pola tolerancji.
W pytaniu trzeba wskazać, który zapis "dopuszcza największą tolerancję wykonania", czyli ma najszersze pole tolerancji. O tym decyduje przede wszystkim numer klasy IT: ogólna zasada jest taka, że im większa liczba IT, tym większa dopuszczalna tolerancja (szerszy zakres wymiaru rzeczywistego). Litera (np. H lub f) przesuwa strefę tolerancji w górę lub w dół, ale sama w sobie nie mówi, że tolerancja jest "większa" lub "mniejsza".
Dlatego poprawny wybór to "25 H12", bo ma najwyższy numer IT spośród podanych (12). Odpowiedzi "25 f9", "25 R7" i "25 d6" mają odpowiednio klasy IT: 9, 7 i 6, czyli węższe pola tolerancji, a więc wymagają dokładniejszego wykonania.
Typowy błąd na egzaminie polega na traktowaniu litery jako "miary" tolerancji: np. uznaniu, że "R" brzmi jak "większe odchylenie", więc tolerancja jest większa. W systemie pasowań litera mówi głównie o usytuowaniu strefy, a o jej szerokości decyduje numer IT.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "największej tolerancji", najpierw porównaj same liczby IT w odpowiedziach, a dopiero potem zastanawiaj się nad literami, jeśli pytanie dotyczy położenia strefy (np. luz/wcisk).
