W instalowaniu i serwisie urządzeń elektronicznych często występują zagrożenia termiczne: radiatory, elementy mocy, rezystory dużej mocy, przetwornice, a także obudowy w pobliżu źródeł ciepła mogą osiągać temperatury powodujące poparzenia. Dlatego na urządzeniach i w dokumentacji stosuje się znaki ostrzegawcze, które mają szybko przekazać rodzaj ryzyka.
Poprawny jest znak, który wizualnie komunikuje ciepło unoszące się z powierzchni — najczęściej są to kilka falistych, poziomych linii nad prostokątnym elementem (symbol powierzchni). Taka kompozycja graficzna jednoznacznie kojarzy się z nagrzaniem materiału i ostrzega przed możliwością kontaktu z gorącą powierzchnią.
Pozostałe znaki są niepoprawne w tym pytaniu, jeżeli odnoszą się do innych typowych zagrożeń spotykanych w elektronice, np.:
- zagrożenia elektryczne (ryzyko porażenia),
- zagrożenia mechaniczne (ruchome elementy, ostre krawędzie),
- zagrożenia chemiczne/środowiskowe (substancje, promieniowanie, wyładowania elektrostatyczne w zależności od symbolu).
Typowy błąd na egzaminie polega na wybieraniu znaku "najbardziej niebezpiecznego" z intuicji (np. kojarzonego z prądem), zamiast rozpoznania konkretnego kodu graficznego. Warto ćwiczyć: faliste linie = ciepło/para, a element pod nimi = powierzchnia, z którą można mieć kontakt. W praktyce oznacza to: nie dotykaj, odczekaj na ostygnięcie, stosuj narzędzia/ochrony i pracuj zgodnie z instrukcją urządzenia.
