W systemie ochrony zdrowia prawa pacjenta oraz status organu stojącego na straży tych praw muszą wynikać z aktu prawnego o odpowiedniej randze i zakresie. Odpowiedź "Ustawa o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta" jest właściwa, ponieważ jej przedmiotem jest właśnie: (1) katalog i zasady realizacji praw pacjenta oraz (2) określenie zadań, uprawnień i sposobu działania Rzecznika Praw Pacjenta.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo dotyczą innych zagadnień:
- "Ustawa o zawodach lekarza i lekarza dentysty" koncentruje się na zasadach wykonywania zawodów lekarza i lekarza dentysty (np. uprawnienia, obowiązki, kształcenie). Nie jest to akt ustanawiający kompleksowo prawa pacjenta ani nie opisuje roli Rzecznika Praw Pacjenta jako organu chroniącego te prawa.
- "Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie standardów postępowania medycznego przy wykonywaniu zawodu technika sterylizacji medycznej" (nawet gdyby istniało jako dokument szkoleniowy w obiegu) z definicji miałoby charakter wykonawczy i dotyczyłoby standardów postępowania zawodowego. Nie jest typowym źródłem ustanawiającym prawa pacjenta ani tworzącym kompetencje Rzecznika.
- "Ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych" dotyczy w dużej mierze organizacji i finansowania świadczeń (np. zasady dostępu do świadczeń finansowanych publicznie). To inny obszar niż kompleksowe prawa pacjenta i zadania Rzecznika Praw Pacjenta.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się nazwa instytucji (tu: Rzecznik Praw Pacjenta) i pytanie o jej zadania/uprawnienia, najczęściej właściwy jest akt prawny, który w tytule zawiera tę instytucję oraz zakres tematyczny. Jednocześnie warto uważać na "myląco brzmiące" akty o zawodach medycznych lub o finansowaniu, bo nie regulują one wprost roli Rzecznika.
