W fotografii i grafice rastrowej rozdzielczość obrazu najczęściej rozumie się jako liczbę pikseli, które tworzą obraz. Praktycznie porównuje się ją przez wymiary w pikselach: szerokość × wysokość (np. 6000×4000 px). Obraz o największym iloczynie tych wymiarów zawiera najwięcej informacji przestrzennej i będzie miał największą rozdzielczość.
W zadaniach egzaminacyjnych typową pułapką jest mylenie rozdzielczości w pikselach z parametrami wydruku:
- PPI (pixels per inch) opisuje gęstość pikseli przy wydruku/wyświetlaniu w określonym rozmiarze fizycznym. Zmiana PPI bez resamplingu nie tworzy nowych pikseli – zmienia jedynie, jak duży będzie wydruk przy tej samej liczbie pikseli.
- DPI dotyczy urządzeń drukujących (kropli/tłoczeń na cal) i również nie jest tożsame z liczbą pikseli obrazu.
Druga częsta pomyłka to utożsamianie rozdzielczości z rozmiarem pliku w MB. Plik może ważyć więcej z powodu mniejszej kompresji lub innego formatu (np. TIFF vs JPEG), mimo że ma mniej pikseli. Kompresja wpływa na jakość percepcyjną (artefakty), ale sama w sobie nie definiuje rozdzielczości.
Dlatego poprawny wybór polega na wskazaniu tej opcji, która przedstawia obraz o największych wymiarach w px (a więc największej liczbie pikseli). Pozostałe odpowiedzi są błędne, jeśli sugerują większą "rozdzielczość" na podstawie PPI/DPI, rozmiaru pliku lub jednego tylko wymiaru, bez uwzględnienia drugiego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz kilka wariantów, porównaj iloczyn szerokości i wysokości w pikselach. Jeśli podano megapiksele (MP), większa liczba MP oznacza większą liczbę pikseli, ale i tak warto rozumieć, skąd się bierze (MP ≈ px/1 000 000).
