W rolnictwie ekologicznym kluczowe jest budowanie żyzności gleby poprzez zwiększanie zawartości materii organicznej i wspieranie życia glebowego. Dlatego poprawną odpowiedzią jest "Stosowanie kompostu": kompost wnosi do gleby rozłożoną materię organiczną, sprzyja tworzeniu próchnicy, poprawia strukturę (mniej zaskorupiania i zbrylania), zwiększa pojemność wodną oraz stanowi źródło składników pokarmowych uwalnianych stopniowo.
Odpowiedź "Stosowanie sztucznych nawozów" nie pasuje do ekologicznej uprawy, ponieważ w tym systemie dąży się do ograniczania lub wykluczania rozwiązań opartych na syntetycznych nawozach mineralnych oraz do zamykania obiegu materii w gospodarstwie (nawozy naturalne, kompost, międzyplony).
Odpowiedź "Częste przekopywanie gleby" bywa myląca: jednorazowe spulchnienie może pomóc, ale "częste" i intensywne zabiegi uprawowe często prowadzą do przesuszania wierzchniej warstwy, niszczenia agregatów glebowych i przyspieszonej mineralizacji próchnicy. W ekologii zwykle szuka się rozwiązań poprawiających glebę długofalowo, a nie przez nadmierne mechaniczne ingerencje.
Odpowiedź "Zastosowanie monokultury" jest niekorzystna dla struktury i żyzności gleby: zmniejsza bioróżnorodność, sprzyja wyjaławianiu w określonych składnikach oraz nasileniu chorób i szkodników. W praktyce (także pod kątem bazy pożytkowej pszczół) korzystniejsze są płodozmian, mieszanki i międzyplony, które dostarczają różnej biomasy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się poprawa struktury gleby i dostarczenie składników, w uprawie ekologicznej najczęściej szukaj odpowiedzi związanych z kompostem, obornikiem, międzyplonami i próchnicą, a nie z intensyfikacją chemiczną.
