Funkcja logiczna XOR (alternatywa rozłączna) opisuje sytuację, w której wyjście jest aktywne dokładnie wtedy, gdy aktywne jest jedno z dwóch wejść. Jej tabela prawdy (dla dwóch zmiennych) ma postać:
- 0 i 0 → 0
- 0 i 1 → 1
- 1 i 0 → 1
- 1 i 1 → 0
W języku drabinkowym (LAD) realizacja XOR zwykle nie polega na pojedynczym prostym połączeniu szeregowym (to odpowiada AND) ani na prostym połączeniu równoległym (to odpowiada OR). Typowa realizacja XOR wykorzystuje dwie gałęzie równoległe, z których każda spełnia jeden z warunków "różności":
- pierwsza gałąź: wejście A aktywne oraz wejście B nieaktywne
- druga gałąź: wejście A nieaktywne oraz wejście B aktywne
Logicznie jest to zapis: (A ∧ ¬B) ∨ (¬A ∧ B). W LAD "¬A" lub "¬B" zwykle uzyskuje się przez użycie styku normalnie zamkniętego (NC) danego sygnału, a część "∧" przez połączenie szeregowe styków. Część "∨" realizuje się przez gałęzie równoległe.
Odpowiedź "Program 2." jest poprawna, ponieważ odpowiada zachowaniu XOR: wyjście jest załączone tylko w dwóch przypadkach (gdy aktywne jest jedno z wejść), a jest wyłączone zarówno przy braku aktywności, jak i przy jednoczesnej aktywności obu wejść.
Pozostałe programy są typowymi pułapkami: układ OR załącza wyjście również dla 1/1, a układ AND załącza wyjście tylko dla 1/1. Zdarza się też realizacja "zawsze 1 poza 0/0" albo "zawsze 0 poza 1/1" – takie schematy nie spełniają warunku "dokładnie jedno wejście". Podczas rozwiązywania zadań najpewniej jest sprawdzić cztery kombinacje wejść i porównać wynik z tabelą prawdy XOR.