Pytanie dotyczy dwóch kluczowych własności bezpieczeństwa transmisji: niejawności (poufności, czyli ochrony przed podsłuchem dzięki szyfrowaniu) oraz integralności (wykrywania/uniemożliwiania nieuprawnionej modyfikacji danych w trakcie przesyłu). Protokół, który ma spełniać oba wymagania, musi wykorzystywać mechanizmy kryptograficzne.
Odpowiedź "IPsec (Internet Protocol Security)" jest poprawna, ponieważ IPsec to zestaw protokołów na poziomie warstwy sieciowej TCP/IP, zaprojektowany do zabezpieczania ruchu IP. W praktyce IPsec jest powszechnie używany do budowy VPN (tunelowanie i ochrona pakietów), gdzie typowo zapewnia zarówno szyfrowanie (niejawność), jak i kontrolę integralności oraz uwierzytelnienie stron komunikacji.
Pozostałe odpowiedzi nie spełniają jednocześnie wymagań poufności i integralności:
- "RTP (Real-time Transport Protocol)" służy do przesyłania strumieni audio/wideo w czasie rzeczywistym. Sam RTP nie zawiera wbudowanych mechanizmów kryptograficznych, więc nie zapewnia ani szyfrowania, ani integralności. Dla ochrony mediów stosuje się jego bezpieczne rozszerzenie, czyli SRTP.
- "SDP (Session Description Protocol)" opisuje parametry sesji multimedialnej (np. kodeki, porty). To protokół "opisowy", a nie zabezpieczający — nie zapewnia poufności ani integralności przesyłanych danych.
- "EAP (Extensible Authentication Protocol)" to ramowy mechanizm uwierzytelniania (często w 802.1X/Wi‑Fi). Może uczestniczyć w procesie logowania i negocjacji kluczy w zależności od metody EAP, ale sam w sobie nie jest protokołem szyfrującym całą transmisję danych aplikacyjnych ani nie stanowi kompletnej ochrony integralności dla ruchu IP.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pada jednocześnie "niejawność i integralność", szukaj protokołów typowo kojarzonych z kryptografią i zabezpieczaniem kanału, takich jak IPsec lub TLS, a nie protokołów od opisu sesji czy samego transportu multimediów.
