W języku drabinkowym (LAD) pojedyncza "szczebelka" realizuje warunek załączenia cewki wyjściowej. Aby określić przebieg Q0.1, trzeba poprawnie zinterpretować dwa elementy: rodzaj styków (NO/NC) oraz ich połączenie (szeregowe).
Styk zwierny (NO) opisany jako I0.0 jest "prawdziwy" (przewodzi) wtedy, gdy na wejściu jest stan wysoki, czyli I0.0=1. Natomiast styk rozwierny (NC) opisany jako I0.1 przewodzi wtedy, gdy wejście jest nieaktywne, czyli I0.1=0. To w praktyce oznacza, że NC odpowiada negacji sygnału: NOT(I0.1).
Ponieważ styki są połączone szeregowo, logiczny warunek przejścia sygnału do cewki to koniunkcja (AND):
Q0.1 = I0.0 AND NOT(I0.1)
Teraz należy przejść po kolejnych przedziałach czasu wyznaczonych przez momenty zmian na chronogramach wejść. W każdym przedziale sprawdzamy jednocześnie dwa warunki: czy I0.0 ma wartość 1 oraz czy I0.1 ma wartość 0. Gdy oba są spełnione, wyjście powinno być w stanie 1; w przeciwnym razie Q0.1 ma być w stanie 0.
"Przebieg B" dokładnie odzwierciedla tę zależność: pojawia się stan wysoki tylko w tych oknach czasu, w których I0.0 jest aktywne, a I0.1 jednocześnie nieaktywne. Pozostałe propozycje są błędne typowo w jeden z następujących sposobów:
- pokazują wyjście zgodne wyłącznie z I0.0 (jakby drugi styk był NO albo w ogóle pominięty),
- traktują styk NC jak NO, czyli wymagają I0.1=1 zamiast I0.1=0,
- interpretują połączenie szeregowe jak alternatywę (OR), przez co wyjście jest "zbyt często" w stanie 1.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: NO przepuszcza 1, NC przepuszcza 0, a szeregowo = AND. To pozwala szybko przewidzieć, jak powinno wyglądać wyjście na chronogramie.
