KWALIFIKACJA INF3 - PAŹDZIERNIK 2016

PYTANIE NR 10.
Który z przedstawionych kodów XHTML sformatuje tekst według podanego wzoru?

Ala ma kota
a kot ma Alę

A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawny kod musi utworzyć akapit (<p>…</p>), pogrubić tylko słowo "kota" (<b>kota</b>), wstawić złamanie linii (<br/>) oraz zastosować kursywę tylko do słowa "kot" (<i>kot</i>). Pozostałe odpowiedzi mają niedopasowane lub niedomknięte tagi.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu trzeba rozpoznać, który zapis XHTML/HTML odtworzy dokładnie pokazane formatowanie: akapit z dwoma wyróżnieniami i łamaniem linii.

Poprawna odpowiedź zawiera kompletne i zgodne pary znaczników dla elementów parzystych oraz prawidłowy znacznik łamania linii:

  • <p>…</p> wyznacza akapit (kontener dla całej wypowiedzi).
  • <b>kota</b> pogrubia wyłącznie słowo "kota". To tag parzysty, więc musi mieć domknięcie </b> w tym samym miejscu zagnieżdżenia.
  • <br/> wstawia przejście do nowej linii. W XHTML zapis samozamykający z ukośnikiem jest standardowy; w HTML spotyka się też formę <br>, a zapis z ukośnikiem bywa tolerowany.
  • <i>kot</i> ustawia kursywę wyłącznie na słowie "kot". Również musi wystąpić para: otwarcie i domknięcie.

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?

  • Wariant z niedopasowaniem <b>…</i> łamie zasadę zgodności tagów otwierających i zamykających. Taki błąd zwykle powoduje niepoprawne DOMknięcie elementów lub błędy walidacji.
  • Wariant z fragmentem <b>kota <br />… nie domyka pogrubienia przed końcem akapitu, więc formatowanie "rozlewa się" na dalszy tekst i nie odpowiada wzorcowi.
  • Wariant, w którym drugie wyróżnienie jest <b>kot</b>, zmienia styl: zamiast kursywy otrzymujemy pogrubienie, więc rezultat wizualny jest inny niż we wzorze.

Na egzaminie warto stosować prostą kontrolę: sprawdź, czy każdy tag parzysty ma właściwe domknięcie (ten sam typ) oraz czy wyróżnienia obejmują dokładnie te słowa, które mają być sformatowane.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Tag <p> oznacza akapit, czyli blok tekstu. Zwykle powoduje rozpoczęcie treści w nowej linii oraz separację od kolejnych akapitów (domyślnymi marginesami w przeglądarce). W XHTML musi wystąpić pełna para: <p>…</p>.
Tag <br> wstawia pojedyncze złamanie linii wewnątrz tego samego bloku tekstu (np. w akapicie). Stosuj go, gdy chcesz przejść do nowej linii bez rozpoczynania nowego akapitu. W XHTML typowy zapis to <br/>.
XHTML jest oparte na regułach XML, a w XML elementy muszą być poprawnie zagnieżdżone i domknięte. Dlatego <b> i <i> jako elementy parzyste wymagają domknięć </b> i </i>. Brak domknięcia może zmienić renderowanie kolejnego tekstu.
To błąd niedopasowania znaczników: tag otwierający to <b>, a zamykający to </i>. Przeglądarka może próbować "naprawić" taki kod, ale wynik bywa nieprzewidywalny i niezgodny z zamierzeniem. W walidacji XHTML to błąd składni, który należy poprawić.
<b> daje pogrubienie (wyróżnienie typograficzne), a <i> kursywę. Oba tagi zmieniają wygląd tekstu, ale robią to inaczej, więc nie są zamienne w zadaniach "odtwórz wzór". Jeśli we wzorze słowo jest pochylone, użycie <b> zamiast <i> da błędny efekt.
W praktyce przeglądarki akceptują zapis <br/>, choć w czystym HTML5 typowo spotyka się <br>. W zadaniach szkolnych często używa się formy z ukośnikiem, bo jest zgodna z XHTML. Najważniejsze na egzaminie: rozpoznać, że to znacznik łamania linii.
Najprościej: przejdź od lewej do prawej i dla każdego tagu parzystego znajdź pasujące domknięcie tego samego typu w odpowiedniej kolejności zagnieżdżeń. Jeśli widzisz <b>, musi pojawić się </b> zanim zakończy się element nadrzędny (np. </p>).
Najczęstsze to: brak domknięcia tagu parzystego, pomylenie znacznika domykającego (np. </i> zamiast </b>), użycie niewłaściwego tagu do stylu (pogrubienie zamiast kursywy) oraz złe miejsce wstawienia <br>. Każdy z nich zmienia wynik wizualny.
Gdy dzielisz treść na odrębne myśli lub sekcje, lepszy jest nowy akapit <p> niż seria <br>. <br> służy do łamania linii w ramach jednej wypowiedzi (np. adres, wiersz wiersza), a akapit to jednostka strukturalna tekstu.
Ćwicz krótkie fragmenty kodu: rozpoznawanie tagów parzystych i pustych, poprawne domykanie, oraz przewidywanie efektu renderowania. Pomaga też używanie walidatora i testowanie w przeglądarce. Skup się na częstych elementach: <p>, <br>, <strong>/<b>, <em>/<i>.
info

Około 60% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Eksperci podkreślają: "Pozostałe odpowiedzi mają niedopasowane lub niedomknięte tagi."

Źródła:

  • MDN Web Docs: "&lt;p&gt;: The Paragraph element" – https://developer.mozilla.org/en-US/docs/Web/HTML/Element/p (dostęp: 2026-02-27)
  • MDN Web Docs: "&lt;br&gt;: The Line Break element" – https://developer.mozilla.org/en-US/docs/Web/HTML/Element/br (dostęp: 2026-02-27)
  • W3C Recommendation: XHTML 1.0 (Second Edition), zasady składni XML i elementy – https://www.w3.org/TR/xhtml1/ (dostęp: 2026-02-27)

Materiały:

  • Dokumentacja MDN o elementach HTML: &lt;p&gt;, &lt;b&gt;, &lt;i&gt;, &lt;br&gt;
  • Specyfikacja XHTML 1.0 (zasady poprawnego domykania i zagnieżdżania)
  • Ćwiczenia z walidatorem HTML (W3C/WHATWG) dla prostych fragmentów treści

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego