Funkcja XNOR (negacja XOR) jest funkcją "równości" dwóch sygnałów binarnych. Jej wynik jest równy 1 wtedy, gdy wejścia są takie same, oraz 0 wtedy, gdy wejścia są różne.
Dla dwóch wejść (np. A i B) można to zapamiętać przez tabelę prawdy:
- A=0, B=0 → XNOR=1
- A=0, B=1 → XNOR=0
- A=1, B=0 → XNOR=0
- A=1, B=1 → XNOR=1
W języku LD (Ladder Diagram) poprawny program to taki, w którym cewka wyjściowa zostaje wysterowana dokładnie w tych dwóch przypadkach: gdy oba warunki są fałszywe jednocześnie lub oba są prawdziwe jednocześnie. Typowo da się to zrealizować jako sumę logiczną dwóch iloczynów:
(A AND B) OR (NOT A AND NOT B)
Dlatego przy analizie rysunków/programów LD warto:
- Zidentyfikować, które styki odpowiadają A i B oraz czy są NO czy NC.
- Sprawdzić każdą z czterech kombinacji wejść i ocenić, czy istnieje zamknięta ścieżka do cewki.
- Porównać uzyskany wynik z tabelą prawdy XNOR.
Najczęstsza pomyłka polega na wybraniu układu realizującego XOR (1 dla różnych stanów). Jeśli drabinka załącza wyjście dla 0/1 i 1/0, a nie dla 0/0 i 1/1, to jest to XOR, nie XNOR. Inna pułapka to błędne odczytanie styków NC jako NO, co odwraca logikę warunków i zmienia funkcję całego programu.
