Połączenie falownik–silnik jest jednym z głównych źródeł zakłóceń elektromagnetycznych w układach mechatronicznych. Przemiennik częstotliwości steruje silnikiem przebiegiem PWM o stromych zboczach napięcia, co powoduje powstawanie zakłóceń przewodzonych i promieniowanych oraz prądów wspólnych (common-mode). Dlatego dobór właściwego przewodu ma bezpośredni wpływ na poziom EMI/EMC w całej maszynie.
Najwłaściwszym wyborem jest przewód silnikowy ekranowany (kabel falownikowy), zaprojektowany do pracy z falownikami. Ekran (np. oplot miedziany lub ekran foliowy z drutem odprowadzającym) ogranicza promieniowanie pola elektromagnetycznego z kabla i zmniejsza sprzęganie zakłóceń do sąsiednich obwodów (wejść czujników, enkoderów, komunikacji). Istotna jest też konstrukcja żył i obecność odpowiedniego przewodu ochronnego/PE, co pomaga w zamykaniu prądów zakłóceniowych możliwie "lokalnie", zamiast przez konstrukcję maszyny.
Opcje nieekranowane lub przeznaczone do innych zastosowań (np. typowy przewód instalacyjny, przewód sterowniczy bez ekranu, przewód o niewłaściwej budowie żył) są gorsze w kontekście EMC, bo:
- łatwiej emitują zakłócenia do otoczenia (większa emisja promieniowana),
- silniej przenoszą zakłócenia na inne obwody przez sprzężenia pojemnościowe i indukcyjne,
- mogą pogarszać niezawodność pracy aparatury automatyki (fałszywe sygnały, błędy komunikacji, resety).
W praktyce nawet najlepszy kabel nie zapewni niskiego poziomu zakłóceń, jeśli zostanie źle zamontowany. Typowe zasady to: możliwie krótki odcinek kabla silnikowego, separacja od przewodów sygnałowych, oraz solidne, możliwie 360° zakończenie ekranu do uziemienia/obudowy przy falowniku i przy silniku (zgodnie z zaleceniami producenta). To razem daje najbardziej przewidywalny efekt EMC.
