W modelowaniu rękawa krótkiego nie wystarcza samo "ucięcie" długości. Zależnie od fasonu, rysunek może wskazywać także na konieczność zmiany obwodu (np. większa swoboda), korekty krzywizny główki (inny rozkład dopasowania do pachy) lub modyfikacji podkroju i linii wszycia.
Dlatego prawidłowy wybór metody modelowania polega na sprawdzeniu, czy dany sposób:
- prowadzi do wymaganej długości rękawa (pozycja linii dołu),
- daje właściwy kształt i szerokość dołu (czy rękaw jest dopasowany czy szerszy),
- utrzymuje lub celowo zmienia parametry główki (tak, by pasowała do podkroju pachy),
- nie powoduje niepożądanych skutków ubocznych, np. zbyt małej ruchomości lub nadmiaru marszczeń.
Odpowiedź wskazana jako poprawna ("D") jest poprawna, bo odpowiada kombinacji zmian wymaganych przez rękaw krótki przedstawiony na rysunku (czyli nie tylko skraca formę, ale także modeluje te elementy, które determinują wygląd i wszycie rękawa).
Pozostałe propozycje są typowo błędne wtedy, gdy ograniczają się do jednej operacji (np. samego skrócenia), albo zmieniają niewłaściwy fragment formy (np. modyfikują główkę w sposób niezgodny z podkrojem pachy), przez co końcowy kształt rękawa nie odpowiada temu, co pokazano na rysunku.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem metody porównaj na rysunku linię dołu, szerokość rękawa i charakter główki. Jeśli widać zmianę dopasowania, szukaj wariantu, który modyfikuje nie tylko długość, ale też obwód/krzywizny.
