W układzie zasilania i sterowania silnika trójfazowego z samopodtrzymaniem kluczowe jest to, że przycisk monostabilny (chwilowy) podaje zasilanie na cewkę stycznika tylko podczas nacisku. Gdy przycisk zostanie puszczony, obwód musiałby się rozłączyć, a stycznik odpaść.
Aby temu zapobiec, stosuje się styk pomocniczy NO (normalnie otwarty) tego samego stycznika. Po zadziałaniu stycznika styk NO zamyka się i przejmuje podtrzymanie zasilania cewki, zwykle przez połączenie równoległe do przycisku START (przy zachowaniu w szeregu elementu STOP/bezpieczeństwa). Dzięki temu układ pozostaje załączony po zwolnieniu przycisku monostabilnego.
W praktyce, wybierając stycznik do takiego układu, trzeba sprawdzić:
- czy ma dostępny (wbudowany lub dołączany) styk pomocniczy NO do realizacji podtrzymania,
- czy parametry torów głównych odpowiadają pracy z silnikiem trójfazowym (dobór prądowy i zastosowanie),
- czy cewka ma właściwe napięcie dla obwodu sterowania,
- czy liczba i rodzaj styków pomocniczych pasuje do wymaganego schematu.
Odpowiedź poprawna wskazuje stycznik, który na podstawie cech pokazanych na ilustracji umożliwia zbudowanie samopodtrzymania przy przycisku chwilowym. Pozostałe styczniki są niepoprawne wtedy, gdy brakuje im odpowiedniego styku pomocniczego NO (lub mają tylko NC), mają nieadekwatne rozwiązanie styków do podtrzymania albo nie spełniają wymagań obwodu sterowania wynikających z przedstawionych danych.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o samopodtrzymanie zawsze szukaj elementu, który po zadziałaniu sam się "podtrzymuje" — w klasycznym układzie jest to właśnie styk pomocniczy NO stycznika.
