Mocowanie na trzpieniu rozprężnym (zwanym też trzpieniem zaciskowym/rozprężnym) stosuje się wtedy, gdy detal ma wykonany otwór i chcemy go bazować oraz mocować od wewnątrz. W praktyce trzpień zwiększa swoją średnicę (rozpręża się) wskutek działania elementu stożkowego, śruby lub mechanizmu zaciskowego, a następnie dociska się do powierzchni otworu. Dzięki temu uzyskuje się dobre centrowanie i powtarzalność, co bywa kluczowe przy obróbce powierzchni współosiowych.
Odpowiedź "Symbol B" jest poprawna, ponieważ odpowiada oznaczeniu mocowania realizowanego poprzez rozprężanie trzpienia w otworze przedmiotu. To właśnie cecha rozszerzania elementu mocującego wewnątrz otworu odróżnia ten sposób zamocowania od typowych uchwytów zewnętrznych.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo odnoszą się do innych metod mocowania (np. zacisk zewnętrzny, mocowanie w kłach/uchwycie/tulei lub bazowanie na powierzchniach płaskich) i nie wskazują na mechanizm rozprężania w otworze. Typowym błędem na egzaminie jest wybór symbolu "podobnego" kształtem, bez sprawdzenia, czy przedstawia on mocowanie wewnętrzne oraz element sugerujący rozparcie/rozsuwanie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "trzpień rozprężny", szukaj na symbolu informacji o mocowaniu od strony otworu i o działaniu rozprężnym, a nie o zacisku na zewnętrznej średnicy.
