Ciężar na haku (hook load) jest wskazaniem ciężarowskazu/rejestratora opisującym obciążenie przenoszone przez hak wiertniczy od przewodu wiertniczego. W operacji wyciągania przewodu z otworu (tripping out) po każdym kolejnym wyciągniętym pasie rur zmniejsza się długość przewodu pozostającego w otworze, a więc maleje łączna masa zawieszona na haku.
Dlatego typowy zapis w funkcji czasu ma dwie cechy:
- cykliczność – powtarzalne "zęby"/oscylacje wynikają z kolejnych powtarzalnych czynności przy wyciąganiu pasma (ruch, zatrzymanie, operacje na kluczu itp.),
- trend wartości maksymalnych malejący – maksima w kolejnych cyklach są coraz niższe, bo zawieszony odcinek przewodu jest coraz krótszy.
Właśnie taki obraz – cykliczne zmiany z malejącymi maksimami w czasie – prezentuje wykres D, więc on odpowiada wyciąganiu przewodu.
Dlaczego pozostałe wykresy nie pasują?
- A i C: mimo cykliczności ich maksima rosną w czasie, co jest typowe raczej dla zapuszczania przewodu (tripping in), gdy do otworu wchodzi coraz więcej rur i masa zawieszona rośnie.
- B: zawiera fragmenty przebiegu, które nie pokazują jednoznacznego systematycznego spadku maksimów w cyklach; taki zapis może odpowiadać innej fazie pracy (np. postój, specyficzna operacja lub zmiana warunków), a nie klasycznemu, regularnemu tripping out.
W praktyce analiza takich wykresów pomaga też wychwytywać problemy: jeśli zamiast spodziewanego spadku pojawia się nagły wzrost obciążenia lub zanik cykliczności, może to sugerować m.in. wzrost tarcia, tworzenie się kluczy czy ryzyko przychwycenia. Jednak podstawowym kryterium w tym pytaniu jest malejący trend maksimów podczas wyciągania.
