W zadaniu trzeba dobrać wyłączniki nadprądowe do dwóch odbiorników w instalacji jednofazowej. Podstawą jest obliczenie prądu roboczego odbiornika i dobór prądu znamionowego wyłącznika (In) z typowego szeregu.
1) Obliczenie prądu roboczego
Stosujemy wzór I = P / U dla napięcia 230 V:
- Pralka 2,3 kW: I = 2300 W / 230 V = 10 A
- Piekarnik 1,8 kW: I = 1800 W / 230 V ≈ 7,83 A
2) Dobór typu wyłącznika (liczba biegunów)
Obwody są jednofazowe, więc stosuje się wyłączniki jednobiegunowe (oznaczenia typu S301). Wyłącznik trójbiegunowy (S303) jest przeznaczony do obwodów trójfazowych i w tym przypadku nie jest właściwym doborem.
3) Dobór prądu znamionowego In
Zgodnie z zasadą doboru zabezpieczeń przeciążeniowych przyjmuje się warunek Ib ≤ In ≤ Iz, gdzie Ib to prąd obciążenia. W praktyce na egzaminie kluczowe jest, by In było równe lub większe od Ib oraz pochodziło z typoszeregu (np. B6, B10, B16).
- Dla 10 A (pralka) wybór B10 jest "na granicy" i może powodować niepożądane zadziałania, dlatego właściwym wyborem jest B16.
- Dla 7,83 A (piekarnik) typowym doborem jest B10 (lub w niektórych przypadkach B16), ale należy zachować poprawność względem Ib i typowego szeregu.
Dlaczego pozostałe zestawy są błędne?
- Zestawy z S303 są niepoprawne, bo przypisują wyłącznik 3P do obwodu jednofazowego.
- Zestawy zbyt niskie prądowo (np. B6 dla urządzeń o prądzie bliskim 8–10 A) grożą częstym wyłączaniem przy normalnej pracy.
- Zestawy z B10 dla pralki 10 A nie zapewniają praktycznego zapasu, więc łatwo o zadziałanie przy obciążeniach chwilowych.
W efekcie prawidłowy jest wybór "Zestaw 2", bo odpowiada obwodom 1-fazowym (1P) i właściwie dobiera In do obliczonych prądów roboczych.
