Latencja podczas nagrania (szczególnie przy monitoringu "na żywo" przez DAW) wynika m.in. z tego, że audio jest przetwarzane porcjami w postaci bloków danych. Rozmiar bufora określa, ile próbek sterownik i DAW gromadzą, zanim przekażą je do dalszego przetwarzania.
Dlaczego "32 próbki" daje minimalną latencję?
Im mniej próbek w buforze, tym krótszy czas oczekiwania na zapełnienie bufora i przetworzenie bloku. W konsekwencji opóźnienie odsłuchu (wejście → przetwarzanie → wyjście) jest zwykle mniejsze. Wśród opcji 32/64/128/256 najmniejszą wartością jest 32, więc typowo zapewnia najniższą latencję.
Dlaczego pozostałe wartości są gorsze w kontekście minimalnej latencji?
- "64 próbki" – większy blok niż 32, zwykle przekłada się na większe opóźnienie, choć bywa stabilniejszy.
- "128 próbek" – często wybór kompromisowy, ale latencja jest wyższa niż dla 32 i 64.
- "256 próbek" – zwykle stosowane dla stabilności przy miksie i dużym obciążeniu, kosztem wyraźnie większej latencji w monitoringu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie porównuje wyłącznie rozmiary bufora (bez dodatkowych warunków), reguła praktyczna brzmi: mniejszy bufor → mniejsza latencja. W realnej pracy trzeba jednak pamiętać o kompromisie: zbyt mały bufor może powodować drop-outy, trzaski i przerywanie dźwięku, gdy komputer nie nadąża z przetwarzaniem w czasie rzeczywistym.
