Grafikę komputerową w reklamie najczęściej dzieli się na rastrową i wektorową. To rozróżnienie jest kluczowe przy doborze materiału do druku, internetu i przy skalowaniu elementów (np. logotypu).
Grafika rastrowa (bitmapa) składa się z siatki pikseli. Jej typowe cechy rozpoznawcze to:
- możliwość pojawienia się pikselizacji i ząbkowania krawędzi po powiększeniu,
- naturalne przejścia tonalne (cienie, gradienty, faktury), charakterystyczne dla zdjęć,
- zależność jakości od rozdzielczości (za mała rozdzielczość daje słabą jakość wydruku).
Grafika wektorowa jest opisana matematycznie (krzywe, odcinki, wypełnienia). Jej typowe cechy to:
- bardzo ostre krawędzie niezależnie od skali,
- łatwa edycja kształtów (np. kontury, węzły),
- często "płaski" wygląd: jednolite pola koloru, proste piktogramy, logotypy.
W tym zadaniu poprawna jest odpowiedź "D", ponieważ przedstawia rysunek o cechach typowych dla rastra (obraz pikselowy, zwykle rozpoznawalny po tonalności i/lub utracie ostrości na krawędziach przy skalowaniu). Pozostałe propozycje odpowiadają cechom grafiki wektorowej lub rysunkom o krawędziach i wypełnieniach charakterystycznych dla obiektów edytowalnych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli masz wątpliwość, patrz na krawędzie i powierzchnie. Raster "niesie" teksturę i mikrodetale, a wektor zwykle daje idealnie gładkie kontury. W praktyce reklamowej zdjęcia produktowe prawie zawsze są rastrowe, a logotypy powinny być wektorowe.
