Kod QR (Quick Response) jest kodem dwuwymiarowym (2D) zapisującym dane w postaci siatki ciemnych i jasnych modułów (małych "kwadratów"). Najważniejszą cechą rozpoznawczą, widoczną na rysunkach, są trzy duże kwadratowe znaczniki pozycjonujące umieszczone w trzech narożach symbolu. Dzięki nim skaner potrafi wykryć kod, ustalić jego orientację i poprawnie odczytać informację nawet przy obrocie lub częściowym zabrudzeniu.
Dlatego poprawny wybór to ten rysunek, na którym widać:
- matrycę drobnych kwadratów (a nie równoległe linie),
- trzy wyraźne "ramki" narożne (znaczniki pozycjonujące),
- układ typowy dla QR, a nie dla kodów 1D.
Dlaczego pozostałe rysunki mogą być błędnie wybierane?
- Rysunek przypominający kod kreskowy 1D (pionowe kreski o różnej grubości) nie jest QR, bo taki kod koduje dane w jednym wymiarze i nie ma narożnych znaczników.
- Inny kod 2D (np. o wyglądzie "pikselowym") może kusić, ale jeśli nie ma trzech dużych znaczników w narożach, to nie odpowiada typowemu symbolowi QR.
- Grafika o przypadkowym wzorze lub elementach dekoracyjnych nie spełnia warunków struktury kodu (brak regularnej siatki modułów i wzorców).
W praktyce portów i terminali rozpoznawanie kodów jest przydatne przy identyfikacji przesyłek i dokumentów: operator powinien umieć odróżnić kod 1D od 2D oraz wiedzieć, że QR ma charakterystyczne znaczniki narożne. Na egzaminie warto zawsze szukać właśnie tych trzech dużych kwadratów, a dopiero potem oceniać resztę wzoru.
