Pomiar rezystancji izolacji ma sprawdzić, czy izolacja elektryczna jest na tyle dobra, aby nie dochodziło do upływów prądu, zwarć oraz uszkodzeń uzwojeń. W przypadku pytania kluczowe jest sformułowanie: "pomiędzy uzwojeniami silnika". Oznacza to, że badanie ma dotyczyć izolacji między dwiema fazami (np. U–V, V–W albo U–W), a nie między uzwojeniem a obudową (PE/korpus).
Dlatego właściwy układ pomiarowy powinien spełniać warunki:
- Megomierz podłączony między dwoma uzwojeniami – jedna końcówka przyrządu do pierwszego uzwojenia/fazy, druga do drugiego uzwojenia/fazy.
- Silnik odłączony od zasilania i od pozostałej instalacji – aby nie mierzyć "przez" inne elementy (np. falownik, styczniki, układy filtrów), co zafałszowuje wynik i może uszkodzić urządzenia.
- Brak celowego dołączenia korpusu/PE jako punktu odniesienia w tym konkretnym pomiarze – bo wtedy test dotyczyłby izolacji doziemnej, a nie międzyuzwojeniowej.
Odpowiedź poprawna odpowiada schematowi, w którym przyrząd jest wpięty bezpośrednio pomiędzy dwa uzwojenia. Taki pomiar wykrywa m.in. zawilgocenie, zabrudzenie, degradację izolacji lub uszkodzenia prowadzące do zwarć międzyfazowych.
Dlaczego pozostałe typowe warianty bywają błędne w tym pytaniu?
- Układ, w którym jeden przewód miernika jest podłączony do uzwojenia, a drugi do korpusu/PE, mierzy izolację uzwojenia względem masy (pomiar doziemny), a nie między uzwojeniami.
- Układ, w którym badany obiekt pozostaje podłączony do elementów sterowania/elektroniki (np. falownika), może dawać wyniki pozorne (prądy upływu przez elementy ochronne) i jest ryzykowny.
- Układ sugerujący pomiar omomierzem niskonapięciowym nie jest równoważny: rezystancja izolacji wymaga pomiaru przy napięciu probierczym typowym dla mierników izolacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści występuje "pomiędzy uzwojeniami", szukaj schematu między dwoma zaciskami uzwojeń. Gdy pojawia się "do obudowy" lub "do ziemi", wtedy właściwy jest schemat uzwojenie–korpus.
