Akt prawa wewnętrznie obowiązującego to taki akt, który jest kierowany do podmiotów pozostających w relacji organizacyjnej podporządkowania wobec organu, który go wydaje. W praktyce administracji oznacza to, że jego adresatami są np. komórki organizacyjne urzędu, jednostki podległe lub nadzorowane, pracownicy w ramach struktury organizacyjnej. Taki akt nie jest podstawą do nakładania obowiązków na obywateli wyłącznie z tego powodu, że został opublikowany lub wydany.
Zarządzenie Ministra Zdrowia w sprawie ustalenia regulaminu organizacyjnego Ministerstwa Zdrowia ma typowe cechy aktu wewnętrznego: reguluje organizację działania urzędu (regulamin organizacyjny) i jest skierowane do struktur ministerstwa oraz jednostek wewnątrz administracji rządowej, a nie do ogółu adresatów w państwie.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ dotyczą aktów co do zasady powszechnie obowiązujących (lub mających charakter prawa miejscowego):
- Rozporządzenie ministra jest zasadniczo aktem wykonawczym, wydawanym na podstawie upoważnienia ustawowego i skierowanym do nieokreślonego kręgu adresatów, więc ma charakter powszechnie obowiązujący.
- Uchwała rady gminy w sprawie wzorów formularzy podatkowych to przykład regulacji stanowionej przez organ stanowiący JST; w praktyce tego typu uchwały oddziałują na mieszkańców/podatników na obszarze gminy, więc nie są typowym aktem wewnętrznym urzędu.
- Rozporządzenie Prezydenta RP (wskazane w odpowiedziach) ma charakter normatywny i nie jest aktem kierownictwa wewnętrznego; jego skutki nie ograniczają się do struktury organizacyjnie podległej jednemu organowi w sensie urzędowym.
Wskazówka egzaminacyjna: w pierwszej kolejności sprawdź, czy akt reguluje organizację pracy urzędu i czy jego adresatami są jednostki podległe. Jeśli tak, najczęściej będzie to akt wewnętrzny (np. zarządzenie). Jeśli akt ustanawia zasady dla obywateli, podmiotów gospodarczych lub wszystkich na danym obszarze, zwykle jest powszechnie obowiązujący.
