W transporcie (także miejskim) często stosuje się podział infrastruktury na punktową i liniową. Kluczowe jest kryterium "kształtu" i sposobu lokalizacji elementu:
- Infrastruktura punktowa to obiekty/urządzenia przypisane do konkretnego miejsca (punktu) w przestrzeni, które obsługują podróż, postój, przesiadkę, dostęp do środka transportu lub organizację ruchu.
- Infrastruktura liniowa to ciągi komunikacyjne – odcinki tras, po których odbywa się ruch (drogi, linie, wydzielone pasy/ciągi).
Odpowiedź "Ścieżka rowerowa" jest poprawna, ponieważ ścieżka jest odcinkiem infrastruktury – ma przebieg i długość, łączy punkty w sieci i stanowi element trasy. Z tego powodu klasyfikuje się ją jako infrastrukturę liniową, a nie punktową.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w tym pytaniu, bo opisują elementy, które mają charakter punktowy:
- "Parking samochodowy" to obiekt zlokalizowany w określonym miejscu, służący postojowi pojazdów (punkt obsługi postoju).
- "Przystanek autobusowy" to klasyczny przykład infrastruktury punktowej – miejsce zatrzymania pojazdu i obsługi pasażerów.
- "Stanowisko cross-dockingowe" jest również elementem o charakterze punktowym (konkretne stanowisko/obszar przeładunku). Może nie być typowym składnikiem transportu miejskiego pasażerskiego, ale nadal nie jest elementem liniowym; w logistyce to raczej infrastruktura węzłowa/terminalowa.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "punktowa", najpierw zadaj sobie pytanie: czy to jest pojedynczy obiekt w miejscu, czy odcinek trasy? Jeśli "odcinek/ciąg" – to najczęściej infrastruktura liniowa.
