W typowym procesie przygotowania spotu telewizyjnego najpierw powstają materiały preprodukcyjne, które służą do zaplanowania realizacji. Do tej grupy należą m.in. shootingboard (szczegółowy plan ujęć, często rozwinięcie storyboardu) oraz animatik (uproszczona animowana wersja storyboardu z orientacyjnym tempem, czasem i podstawowym dźwiękiem "roboczym"). Te elementy są potrzebne przed zdjęciami, aby ustalić rytm, kolejność ujęć, długości scen i koszty.
Po etapie realizacji materiału (zdjęcia/animacja właściwa) następuje postprodukcja. Jednym z jej ważnych elementów jest udźwiękowienie: nagranie lektora, dobór muzyki, efekty dźwiękowe, miks. Mimo że udźwiękowienie bywa kojarzone jako "ostatni szlif", w praktyce jest tylko częścią szerszego domknięcia projektu, które obejmuje też eksporty, wersjonowanie i przygotowanie materiału zgodnie z wymaganiami emisji.
"Master" oznacza końcowy materiał wynikowy (finalny plik/taśmę lub paczkę plików) przeznaczony do dostarczenia klientowi lub do emisji. To etap, który logicznie występuje najpóźniej, bo wymaga zakończenia wcześniejszych prac: bez gotowego montażu i gotowego dźwięku nie ma kompletnej wersji finalnej.
- Odpowiedź "Udźwiękowienie" jest niepoprawna, bo po udźwiękowieniu nadal przygotowuje się finalny materiał wynikowy (master) i ewentualne wersje emisyjne.
- Odpowiedź "Stworzenie animatiku" jest niepoprawna, bo animatik służy planowaniu i weryfikacji koncepcji przed produkcją.
- Odpowiedź "Przygotowanie shootingboardu" jest niepoprawna, ponieważ to narzędzie preprodukcyjne powstające przed realizacją ujęć.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się etap oznaczający wersję finalną do emisji, zwykle będzie on późniejszy niż etapy planowania i pojedyncze elementy postprodukcji.
