Kompresja dźwięku może być bezstratna (lossless) albo stratna (lossy). W kompresji bezstratnej dane są kodowane tak, aby po rozpakowaniu uzyskać dokładnie ten sam strumień próbek PCM (bit w bit) jak przed kompresją. To kluczowe w pracy technika realizacji nagrań przy archiwizacji, przekazywaniu materiałów do miksu/masteringu i wszędzie tam, gdzie nie wolno "dokładać" kolejnych zniekształceń.
Odpowiedź "FLAC" jest poprawna, ponieważ FLAC to jeden z najpopularniejszych kodeków/formatów bezstratnych. Zmniejsza rozmiar pliku względem WAV/AIFF, ale nie usuwa informacji o sygnale. Po dekompresji otrzymujesz identyczny sygnał, jak w pliku źródłowym.
- "MP3" jest niepoprawne, bo MP3 wykorzystuje psychoakustykę i usuwa część informacji uznanej za mniej słyszalną. To typowa kompresja stratna, wygodna w dystrybucji, ale nieidealna do archiwum i wielokrotnych eksportów.
- "AAC" także jest niepoprawne: to nowocześniejsza rodzina kompresji stratnej niż MP3, często dająca lepszą jakość przy tym samym bitrate, ale nadal nie jest bezstratna.
- "ATRAC" (znany m.in. z rozwiązań konsumenckich) w praktyce jest kojarzony przede wszystkim z kompresją stratną, więc również nie spełnia warunku bezstratności.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pada słowo "bezstratna", szukaj formatów typu FLAC/ALAC/APE/WavPack (w zależności od zestawu odpowiedzi). MP3 i AAC niemal zawsze klasyfikujesz jako stratne. W zadaniach praktycznych pamiętaj też, że wielokrotne zapisywanie do stratnego formatu pogarsza jakość kumulacyjnie.
