Kubizm to kierunek sztuki, w którym przedstawienia są upraszczane i rozbijane na geometryczne płaszczyzny. Typowe są: kanciaste bryły, fragmentaryzacja form, ograniczona iluzja głębi oraz wrażenie, że obiekt został pokazany z kilku punktów widzenia w jednej kompozycji. W reklamie (plakacie, grafice, layoucie) inspiracja kubizmem może się ujawniać jako geometryczna stylizacja postaci lub produktu, mozaikowy podział tła, ostre krawędzie, rytm płaszczyzn i świadome "sklejanie" ujęć.
Odpowiedź "Kubizm." jest właściwa, gdy przykład reklamy eksponuje przede wszystkim konstrukcję formy: geometryzację i wielość ujęć zamiast realistycznego przedstawienia.
- "Surrealizm." jest błędny, gdyż surrealizm zwykle opiera się na onirycznych, nielogicznych zestawieniach (sen, paradoks, zaskoczenie znaczeniowe), a nie na analitycznym rozbiciu bryły na płaszczyzny.
- "Abstrakcjonizm." nie musi przedstawiać rozpoznawalnych obiektów; często rezygnuje z figuratywności na rzecz czystych form (plam, linii, rytmów). Jeśli w reklamie widać zgeometryzowany, ale nadal rozpoznawalny przedmiot/postać, to częściej wskazuje na kubizm niż na abstrakcję nieprzedstawiającą.
- "Ekspresjonizm." akcentuje emocje i napięcie: deformację podporządkowaną ekspresji, dramatyczny kolor, nerwową linię. Sama deformacja nie przesądza o ekspresjonizmie — ważne jest, czy deformacja ma charakter emocjonalny, czy konstrukcyjno-geometryczny.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi nazwij 2–3 cechy widocznej formy (np. "kanciaste płaszczyzny", "rozbita perspektywa", "wielość ujęć"), a dopiero potem dopasuj kierunek. To ogranicza strzelanie "po nazwie" i chroni przed myleniem awangardowych stylów.
