Opisane objawy (nadmierne uspokojenie, senność, zaburzenia koordynacji ruchowej, trudności z koncentracją oraz niewyraźne widzenie) są typowe dla leków, które hamują czynność ośrodkowego układu nerwowego i mogą wpływać na sprawność psychomotoryczną.
Odpowiedź "Klemastyna." jest poprawna, ponieważ klemastyna należy do leków przeciwhistaminowych I generacji. Leki tej grupy mogą przenikać przez barierę krew–mózg i wywoływać działanie sedatywne, a także objawy związane z upośledzeniem sprawności psychoruchowej. W praktyce pacjent może odczuwać senność, spowolnienie reakcji, gorszą koncentrację, a także zaburzenia koordynacji.
Dodatkowo w tej grupie leków mogą pojawiać się objawy takie jak niewyraźne widzenie, co bywa kojarzone z wpływem na receptory w obrębie narządu wzroku (np. suchość błon śluzowych i zaburzenia akomodacji mogą pogarszać komfort widzenia).
Pozostałe propozycje nie pasują do przedstawionego profilu działań niepożądanych:
- "Salbutamol." to lek z grupy β2-mimetyków, stosowany wziewnie lub ogólnie w chorobach obturacyjnych. Typowe działania niepożądane dotyczą głównie układu sercowo-naczyniowego i mięśni (np. uczucie kołatania serca, drżenia, niepokój), a nie uspokojenia i senności.
- "Fenoterol." również jest β2-mimetykiem. Podobnie jak inne leki z tej grupy częściej wywołuje pobudzenie, drżenia mięśniowe czy tachykardię niż objawy depresji OUN.
- "Flutikazon." jest glikokortykosteroidem stosowanym głównie wziewnie/donosowo. Działania niepożądane mają zwykle charakter miejscowy (np. chrypka, podrażnienie), a sedacja i zaburzenia koordynacji nie są dla niego typowe.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się objawy "senność + zaburzenia koordynacji + pogorszenie koncentracji", warto rozważyć leki działające na OUN, w tym przeciwhistaminowe I generacji. W aptece takie informacje przekładają się na ostrzeżenie pacjenta o prowadzeniu pojazdów i łączeniu z alkoholem lub innymi lekami uspokajającymi.
