Lek apteczny to produkt leczniczy sporządzony w aptece na stan apteki i wykonany zgodnie z recepturą farmakopealną (czyli według monografii zawartej w Farmakopei Polskiej lub farmakopeach państw UE). Kluczowe są więc dwa warunki: miejsce sporządzenia (apteka) oraz oparcie receptury na farmakopei, a nie na indywidualnej recepcie lekarskiej.
Syrop sosnowy (np. syrop sosnowy złożony) funkcjonuje w obrocie jako lek gotowy produkowany przemysłowo i konfekcjonowany przez wytwórcę. Skoro nie jest sporządzany w konkretnej aptece według receptury farmakopealnej, nie spełnia definicji leku aptecznego – dlatego jest poprawną odpowiedzią na pytanie "który nie jest lekiem aptecznym".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Spirytus salicylowy – jest klasycznym przykładem preparatu o ustalonym składzie recepturowym opisywanym w kontekście receptur farmakopealnych i może być sporządzany w aptece jako lek apteczny.
- Woda wapienna (Aqua calcis) – to roztwór wodorotlenku wapnia, typowo przygotowywany w aptece według standardowej receptury i wykorzystywany jako surowiec lub preparat apteczny.
- Maść cholesterolowa – należy do zestawu tradycyjnych maści o ustalonym składzie, spotykanych jako przykłady leków aptecznych wykonywanych zgodnie z farmakopeą.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli preparat jest powszechnie dostępny jako markowy/seryjny produkt OTC z ulotką i numerem pozwolenia wytwórcy, najczęściej będzie to lek gotowy, a nie lek apteczny. Lek apteczny rozpoznasz po tym, że jest sporządzany w aptece według monografii farmakopealnej i wydawany bezpośrednio w tej aptece.
