Izolator (materiał elektroizolacyjny) to taki materiał, który w praktycznych warunkach pracy instalacji ma bardzo dużą rezystywność, dzięki czemu ogranicza przepływ prądu i służy do rozdzielania części będących pod napięciem od obudowy lub innych elementów konstrukcji.
Tekstolit jest typowym materiałem elektroizolacyjnym. To laminat (kompozyt) wytwarzany z warstw materiału nośnego (np. tkaniny) nasyconych żywicą i sprasowanych. W elektrotechnice bywa używany jako elementy izolacyjne, podkładki, płyty, przekładki czy elementy konstrukcyjne wymagające jednocześnie sztywności i izolacyjności.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do definicji izolatora:
- Mosiądz to stop miedzi i cynku, czyli materiał metaliczny. Metale i ich stopy są dobrymi przewodnikami, więc nie traktuje się ich jako izolatorów w instalacjach elektrycznych.
- Brąz (również stop miedzi, zwykle z cyną lub innymi dodatkami) także zachowuje własności przewodzące typowe dla metali, dlatego nie pełni roli izolacji elektrycznej.
- Grafit jest odmianą alotropową węgla, która przewodzi prąd (m.in. dzięki budowie warstwowej i elektronom przewodnictwa). Z tego powodu stosuje się go np. w szczotkach węglowych w maszynach elektrycznych, gdzie przewodzenie jest pożądane.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach widzisz typowe metale/stopy (mosiądz, brąz), najczęściej są one przewodnikami. Izolatory w elektrotechnice to często tworzywa, ceramika, szkło lub laminaty (takie jak tekstolit).
