Przewodność elektryczna materiału jest odwrotnością rezystywności: im mniejsza rezystywność, tym łatwiejszy przepływ prądu i mniejsze straty mocy na ogrzewanie przewodnika. W elektrotechnice porównuje się zwykle metale w zbliżonych warunkach (np. temperatura pokojowa) oraz przy typowych składach materiałów.
Dlaczego poprawna jest miedź?
Miedź jest jednym z najlepszych przewodników stosowanych powszechnie w instalacjach i urządzeniach. Dzięki niskiej rezystywności zapewnia mniejsze spadki napięcia i straty energii przy tym samym przekroju przewodu w porównaniu z wieloma innymi metalami.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Aluminium – jest lekkie i często używane w liniach energetycznych, ale ma wyższą rezystywność niż miedź. Aby uzyskać podobne straty i spadek napięcia, zwykle potrzebuje większego przekroju.
- Brąz – to stop (najczęściej miedzi z cyną lub innymi dodatkami). Domieszki poprawiają wybrane własności mechaniczne i odporność, ale zazwyczaj pogarszają przewodność w porównaniu z czystą miedzią.
- Stal – wyróżnia się dużą wytrzymałością, lecz jako przewodnik elektryczny jest znacznie gorsza (dużo większa rezystywność). Dlatego stosuje się ją raczej konstrukcyjnie, a nie jako materiał na żyły przewodów.
Na egzaminie warto pamiętać: jeśli w odpowiedziach pojawia się miedź i aluminium, to przy pytaniu o najwyższą przewodność zazwyczaj wygrywa miedź (o ile nie ma wśród opcji metali o jeszcze lepszym przewodnictwie).
