"Sztywność" charakterystyki mechanicznej n=f(M) opisuje, jak bardzo zmienia się prędkość obrotowa silnika, gdy rośnie moment obciążenia. Charakterystyka sztywna (twarda) oznacza mały spadek prędkości przy zwiększaniu momentu, a charakterystyka miękka (niesztywna) – duży spadek prędkości (lub ogólnie: silną zależność prędkości od obciążenia).
Odpowiedź "Szeregowy prądu stałego." jest poprawna, ponieważ silnik szeregowy DC ma bardzo silną zależność prędkości od momentu. W ujęciu jakościowym jego charakterystyka jest zbliżona do hiperbolicznej: wraz ze wzrostem obciążenia prędkość wyraźnie maleje, natomiast przy małym obciążeniu może rosnąć do bardzo dużych wartości (ryzyko rozbiegu). To oznacza najmniejszą "sztywność" spośród wymienionych typów w zakresie pracy stabilnej.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z następujących powodów:
- "Asynchroniczny klatkowy." – ma charakterystykę miękką, bo prędkość spada wraz ze wzrostem poślizgu, jednak w typowym zakresie pracy stabilnej spadek prędkości jest relatywnie niewielki w porównaniu z silnikiem szeregowym DC. To częsta pułapka: "miękki" nie znaczy "najbardziej miękki".
- "Synchroniczny." – ma charakterystykę bardzo sztywną: prędkość jest związana z częstotliwością i liczbą biegunów i pozostaje praktycznie stała przy zmianach momentu, dopóki silnik utrzymuje synchronizm. Z tego powodu nie może być "najmniej sztywny".
- "Obcowzbudny prądu stałego." – ma charakterystykę dość sztywną: wzrost obciążenia powoduje spadek prędkości, ale zwykle niewielki (w porównaniu do silnika szeregowego DC), bo strumień wzbudzenia jest w przybliżeniu stały.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy najmniejszej sztywności, szukaj silnika, którego prędkość najbardziej "ucieka" przy zmianach obciążenia – typowo jest to silnik szeregowy DC, a nie popularny w przemyśle silnik asynchroniczny.
