Na scenie wykonawcy muszą słyszeć siebie i pozostałych muzyków niezależnie od nagłośnienia dla publiczności (FOH). Do tego służy odsłuch sceniczny. Klasycznym, najczęściej spotykanym rozwiązaniem jest monitor podłogowy typu "klin", określany w praktyce jako wedge. Ma on obudowę o kształcie umożliwiającym ustawienie na podłodze i skierowanie dźwięku w stronę artysty, zwykle z przodu sceny.
Odpowiedź "Wedge." jest poprawna, bo to właśnie nazwa standardowego monitora odsłuchowego (monitor klinowy). W systemach live spotyka się też odsłuch douszny (IEM), ale pytanie dotyczy typowego głośnika używanego jako monitor sceniczny, a nie całego systemu odsłuchowego.
Pozostałe propozycje nie pasują do roli monitora scenicznego:
- "Grono." nie jest przyjętym w branży typem zestawu monitorowego; nie opisuje standardowej konstrukcji używanej do odsłuchu.
- "Tuba." odnosi się do konstrukcji falowodu/hornu (zestawy tubowe, horn), kojarzonej częściej z kierunkowym nagłośnieniem lub elementami systemów, a nie z klasycznym monitorem klinowym.
- "Kopułka." to potoczne określenie kopułkowego głośnika wysokotonowego (driver/tweeter), czyli elementu zestawu, a nie typ monitora odsłuchowego jako całości.
W praktyce egzaminacyjnej warto kojarzyć: klin na scenie = wedge = monitor odsłuchowy podłogowy. To ułatwia także komunikację z realizatorem monitorów i szybkie przygotowanie sceny (dobór miejsca, kąta, głośności oraz walka ze sprzężeniami).
