W zapisie stosowanym na rysunku technicznym litera M informuje o gwincie metrycznym, a liczba (tu: 20) wskazuje jego wymiar nominalny. Dopisek LH jest powszechnie używany do oznaczania gwintu lewoskrętnego. Taki zapis nie opisuje zwykłej powierzchni walcowej do wykończenia ani rowka pod wpust, tylko jednoznacznie kieruje do wykonania gwintu.
Dlatego poprawnym zabiegiem obróbki skrawaniem jest nacinanie gwintu (gwintowanie). W praktyce może to być realizowane różnymi metodami (np. nożem do gwintów na tokarce, narzynką, gwintownikiem dla gwintu wewnętrznego), ale w ujęciu egzaminacyjnym chodzi o rozpoznanie, że na wskazanej powierzchni ma powstać gwint.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do oznaczenia "M20LH":
- Toczenie wykańczające służy do uzyskania wymaganej dokładności i chropowatości powierzchni (np. walcowej), ale samo w sobie nie tworzy zarysu gwintu.
- Frezowanie rowka pod wpust dotyczy wykonywania rowków wpustowych (dla połączeń wał–piasta), a na rysunku byłoby opisane innym oznaczeniem związanym z rowkiem/wpustem, nie symbolem gwintu M.
- Frezowanie powierzchni płaskiej dotyczy obróbki płaszczyzn, a gwint jest cechą śrubową, której nie uzyskuje się frezowaniem płaszczyzny.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści/na rysunku widzisz zapis zaczynający się od M i liczby (np. M10, M16, M20) oraz ewentualne dopiski dotyczące kierunku, skoku czy tolerancji, w pierwszej kolejności rozważ operację gwintowania zamiast obróbki "kształtowej" typu rowek lub płaszczyzna.
