Pogłębianie jest operacją obróbki otworów, której celem nie jest "zrobienie otworu od zera", lecz nadanie mu dodatkowej geometrii na wlocie: gniazda pod łeb śruby (stożkowy łeb śruby wpuszczanej lub walcowy łeb śruby z gniazdem) albo wykonanie fazki usuwającej ostre krawędzie i zadziory. Na ilustracjach pogłębianie zwykle rozpoznaje się po charakterystycznym poszerzeniu tylko w górnej części otworu (stożek/stopień), podczas gdy zasadnicza średnica otworu poniżej pozostaje bez zmian.
Odpowiedź "Wiercenie" jest nieprawidłowa, gdyż wiercenie dotyczy wykonania otworu w materiale w sposób podstawowy (najczęściej wiertłem krętym). Wiercenie nie zakłada celowo utworzenia gniazda pod łeb śruby na wlocie – co najwyżej mogą pojawić się przypadkowe zadziorności, ale to nie jest istota zabiegu.
Odpowiedź "Powiercanie" (często rozumiane jako powiększanie/ulepszanie już wykonanego otworu wiertłem o większej średnicy lub narzędziem do zgrubnego wyrównania) jest nieprawidłowa, ponieważ w tej operacji zmienia się średnica na całej (lub dużej) długości prowadzenia narzędzia, a nie tworzy lokalne gniazdo tylko przy wlocie.
Odpowiedź "Rozwiercanie" także jest nieprawidłowa: rozwiercanie służy głównie do uzyskania dokładniejszej średnicy i lepszej jakości powierzchni otworu (mniejszej chropowatości) po wcześniejszym wykonaniu otworu np. przez wiercenie. Rozwiertak usuwa niewielki naddatek, ale zasadniczo nie wykonuje typowego stożkowego/stopniowego gniazda pod łeb śruby.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na rysunku widać "kielich", stożek lub stopień tylko na początku otworu, myśl o pogłębianiu. Gdy otwór ma być po prostu wykonany – to wiercenie. Gdy ma być powiększony zgrubnie – powiercanie. Gdy ma być bardzo dokładny wymiarowo i gładki – rozwiercanie.
