Technologia układania murka ma bezpośredni wpływ na to, czy da się w nim posadzić rośliny. Kluczowe jest istnienie szczelin i "kieszeni", do których można wsypać podłoże oraz które zapewniają odpływ nadmiaru wody.
"Na sucho" oznacza układanie kamieni/elementów bez zaprawy. W praktyce między elementami pozostają drobne przestrzenie, które można częściowo wypełnić ziemią lub mieszaniną mineralno-próchniczną. Takie rozwiązanie sprzyja też drenażowi, co jest korzystne dla wielu gatunków stosowanych do obsadzania murków (rośliny skalne, rozchodniki, rojniki), które nie lubią zastoju wody.
Opcja "na zaprawę" zwykle tworzy spoiny wypełnione zaprawą, co ogranicza wolną przestrzeń na podłoże i korzenie. Rośliny mogą co najwyżej pojawić się wtórnie w mikropęknięciach, ale nie jest to rozwiązanie projektowe "umożliwiające obsadzenie".
Pozostałe odpowiedzi (np. nazwy układów typu "w klin", "w piątkę") mogą funkcjonować jako określenia sposobu wiązania/układu elementów, ale same w sobie nie przesądzają o możliwości nasadzeń. O możliwości obsadzenia decyduje przede wszystkim to, czy murek ma pozostawione przestrzenie na podłoże, czyli czy jest wykonany bez spoinowania zaprawą.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu chodzi o roślinność w murku, szukaj rozwiązania, które zapewnia jednocześnie miejsce na ziemię i odpływ wody. Najczęściej jest to konstrukcja układana "na sucho".
