W pytaniu chodzi o powiązanie standardu Wi‑Fi z nominalną szybkością transmisji w warstwie fizycznej (PHY). W praktyce użytkownik widzi zwykle mniejszą przepustowość (narzut protokołów, retransmisje, warunki radiowe), ale w testach egzaminacyjnych porównuje się typowe wartości PHY.
Odpowiedź "802.11n" jest właściwa, ponieważ ten standard jako pierwszy z podanych wprowadził rozwiązania zwiększające szybkość ponad poziom 54 Mbit/s, m.in. MIMO (wiele strumieni przestrzennych) oraz możliwość pracy z szerszym kanałem. W jednej z powszechnie przywoływanych konfiguracji (1 strumień i szerokość kanału 40 MHz) spotyka się wartość 150 Mbit/s jako szybkość PHY.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne:
- "802.11b" to starszy standard z dużo niższymi szybkościami (rzędu kilku–kilkunastu Mb/s PHY), więc nie osiąga 150 Mbit/s.
- "802.11g" działa w paśmie 2,4 GHz i typowo kojarzy się z maksymalną szybkością PHY 54 Mbit/s, więc 150 Mbit/s jest poza jego zakresem.
- "802.11a" również osiąga typowo 54 Mbit/s PHY (w paśmie 5 GHz), więc także nie spełnia warunku 150 Mbit/s.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy wśród odpowiedzi są tylko a/b/g/n, a w treści pojawia się wartość wyraźnie większa niż 54 Mbit/s, najczęściej chodzi o 802.11n. Pamiętaj jednak, że rzeczywisty transfer zależy od zasięgu, zakłóceń, szerokości kanału, liczby strumieni i możliwości obu urządzeń.
