W planowaniu koloru we fryzurze wyróżnia się m.in. kontrasty oparte na rodzaju barw. Określenie kolorowy–niekolorowy odnosi się do zestawienia:
- barwy chromatycznej (czyli mającej "kolor", np. czerwony, żółty, zielony, fioletowy),
- z barwą achromatyczną (czyli "niekolorową", należącą do skali biel–szarość–czerń).
W takim zestawieniu neutralny odcień nie wnosi własnego "koloru", ale podkreśla barwę chromatyczną: wzmacnia jej odbiór, poprawia czytelność podziału stref we fryzurze i daje wyraźny, graficzny efekt. Z tego powodu połączenie "Czerwony-czarny." jest typowym przykładem kontrastu kolorowego z niekolorowym (czerwony = chromatyczny, czarny = achromatyczny).
Pozostałe propozycje nie spełniają warunku kontrastu kolor–niekolor:
- "Żółty-fioletowy." – to zestaw dwóch barw chromatycznych. Może tworzyć silny kontrast (często omawiany jako kontrast dopełniający), ale nie jest to układ z barwą achromatyczną.
- "Szary-czarny." – oba kolory są achromatyczne. Taki dobór może dać różnicę jasności (stopnia ciemności), lecz nie jest to kontrast barwy chromatycznej z neutralną.
- "Pomarańczowy-zielony." – ponownie mamy dwie barwy chromatyczne. Efekt może być kontrastowy, jednak jest to kontrast kolor–kolor, a nie kolor–niekolor.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "niekolorowy", szukaj w odpowiedziach czerni, bieli lub szarości połączonej z jednym wyraźnie barwnym odcieniem.
