Technika patchwork to wykonywanie pracy z fragmentów tkanin, które są docinane i następnie łączone (najczęściej przez szycie) w zaplanowany wzór. W warunkach pracowni terapii zajęciowej oznacza to konieczność przygotowania materiałów tekstylnych oraz narzędzi krawieckich.
Odpowiedź "Maszynę do szycia, kawałki tkanin, wykrój." jest właściwa, ponieważ obejmuje: (1) narzędzie do łączenia elementów (maszyna do szycia), (2) materiał bazowy (tkaniny), (3) element planowania/odtwarzania wzoru (wykrój/szablon), który ułatwia uzyskanie powtarzalnych kształtów.
Pozostałe propozycje wskazują na inne dziedziny:
- "Wosk ceramiczny, zaprawiacz, angoby." – to materiały związane z obróbką i dekoracją ceramiki, a nie z pracami tekstylnymi.
- "Cynę, szlifierkę, fragmenty kolorowego szkła." – taki zestaw kojarzy się z pracami typu witraż/obróbka szkła; nie jest to typowe wyposażenie do patchworku.
- "Medium do spękań, klej wikolowy, farbę akrylową." – to materiały do technik malarsko-dekoracyjnych (np. efekt spękań), które nie są rdzeniem patchworku.
W praktyce terapeuta dobiera technikę do celu zajęć (np. ćwiczenie precyzji, planowania, koncentracji) oraz możliwości uczestników, a wyposażenie pracowni musi odpowiadać realnemu procesowi wykonania pracy.
