W systemie oznaczeń EN dla żeliw kluczowy jest człon GJ (żeliwo) oraz litery określające postać grafitu i typ materiału. Odpowiedź EN-GJS-500-7 jest poprawna, ponieważ skrót GJS oznacza żeliwo z grafitem sferoidalnym (kulistym), czyli potocznie żeliwo sferoidalne.
Liczby w oznaczeniu, np. 500-7, są związane z wymaganymi własnościami mechanicznymi danej klasy (typowo obejmują minimalną wytrzymałość na rozciąganie oraz minimalne wydłużenie). W praktyce pozwala to szybko ocenić, do jakich obciążeń i zastosowań dany gatunek może być dobrany w dokumentacji odlewu.
Pozostałe propozycje nie pasują do żeliwa sferoidalnego:
- EN-GJL-150 dotyczy żeliwa szarego (grafit płatkowy). Pomyłka wynika często z podobieństwa liter GJL i GJS.
- EN-GJMW-400-5 jest oznaczeniem żeliwa ciągliwego białego (malleable iron). To inna grupa materiałów, o innym sposobie otrzymywania i właściwościach.
- EN-GJMB-350-10 odnosi się do żeliwa ciągliwego czarnego. Mimo że też jest żeliwem, nie jest to żeliwo z grafitem sferoidalnym klasy GJS.
Dla egzaminu warto zapamiętać prostą regułę: GJL = szare (lamelarny grafit), GJS = sferoidalne (kulisty grafit), a GJMB/GJMW = ciągliwe. Najpewniejszą metodą jest zawsze identyfikacja liter w skrócie, a dopiero potem analizowanie liczb.