Pojęcie chemioterapeutyk w klasycznym (często spotykanym w nauczaniu farmakologii) znaczeniu odnosi się do leków przeciwinfekcyjnych, czyli substancji hamujących wzrost drobnoustrojów lub je niszczących (np. antybiotyki i syntetyczne leki przeciwbakteryjne). W tym ujęciu poprawna jest odpowiedź "Mizoprostol.", bo nie jest lekiem przeciwbakteryjnym.
Dlaczego "Mizoprostol." jest poprawny?
Mizoprostol to analog prostaglandyny E1. Jego działanie jest związane m.in. z wpływem na błonę śluzową przewodu pokarmowego (działanie ochronne/antysektrecyjne w określonych wskazaniach) oraz z wpływem na mięśniówkę macicy w innych zastosowaniach. Nie jest to środek przeznaczony do zwalczania bakterii, więc nie spełnia kryterium chemioterapeutyku przeciwinfekcyjnego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Sulfacetamid." – sulfonamid o działaniu przeciwbakteryjnym (klasa leków przeciwinfekcyjnych). Z tego powodu bywa ujmowany w grupie chemioterapeutyków przeciwbakteryjnych.
- "Ciprofloksacyna." – fluorochinolon, czyli syntetyczny lek przeciwbakteryjny stosowany w leczeniu zakażeń. To typowy przykład chemioterapeutyku przeciwbakteryjnego.
- "Nifuroksazyd." – lek przeciwbakteryjny stosowany w zakażeniach przewodu pokarmowego (tzw. chemioterapeutyk jelitowy). Mimo innego profilu niż antybiotyki ogólnoustrojowe, nadal jest lekiem przeciwinfekcyjnym.
Uwaga egzaminacyjna: we współczesnym języku "chemioterapia" często kojarzy się z leczeniem nowotworów, co może wprowadzać w błąd. W pytaniach z farmakologii w szkołach medycznych termin "chemioterapeutyk" bywa jednak używany w sensie przeciwdrobnoustrojowym – warto zawsze odczytać intencję na podstawie odpowiedzi.
