W aerodynamice i w układach pitot-statycznych często używa się interpretacji prawa Bernoulliego w postaci opisującej ciśnienie całkowite (stagnacyjne). W typowym uproszczeniu dla przepływu ustalonego, nieściśliwego, bez strat oraz przy pominięciu zmian energii potencjalnej (np. ta sama wysokość) otrzymuje się relację:
ps + pd = const,
czyli suma ciśnienia statycznego i dynamicznego wzdłuż tej samej strugi pozostaje stała. W praktyce oznacza to, że gdy prędkość przepływu rośnie, składnik dynamiczny rośnie, a statyczny może maleć tak, aby ich suma odpowiadała temu samemu poziomowi energii wzdłuż strugi (w danych założeniach).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Stwierdzenie "Ciśnienie statyczne jest równe ciśnieniu dynamicznemu" nie wynika z Bernoulliego. pd zależy od prędkości, a ps jest ciśnieniem termodynamicznym ośrodka; mogą przyjmować bardzo różne wartości.
- Stwierdzenie "Ciśnienie dynamiczne jest zawsze większe od ciśnienia statycznego" jest fałszywe, bo nie ma ogólnej nierówności "zawsze". Przy małych prędkościach pd może być niewielkie w porównaniu z ps.
- Stwierdzenie "Suma ciśnienia statycznego i ciśnienia dynamicznego jest równa zeru" myli pojęcie stałości z konkretną wartością liczbową. Bernoulli mówi o stałej (wzdłuż strugi) sumie energii/ciśnień, a nie o tym, że ta suma ma wynosić 0.
W kontekście statku powietrznego: rurka Pitota mierzy ciśnienie całkowite, a porty statyczne mierzą ps. Różnica tych ciśnień odpowiada ciśnieniu dynamicznemu, na którym opiera się wskazanie prędkościomierza.
