Przy porażeniu kończyn dolnych podopieczna ma istotnie ograniczoną lub zniesioną możliwość obciążania nóg, utrzymania stania i wykonania bezpiecznego kroku. W takiej sytuacji kluczowe są dwa cele: (1) bezpieczne przeniesienie (np. łóżko–wózek) oraz (2) bezpieczne przemieszczanie po transferze.
Odpowiedź "Podnośnika i wózka inwalidzkiego." spełnia oba cele: podnośnik ogranicza konieczność ręcznego dźwigania i zmniejsza ryzyko upadku oraz urazów zarówno u podopiecznej, jak i u opiekuna, a wózek umożliwia stabilny transport osoby niesamodzielnej ruchowo.
Pozostałe propozycje są nieadekwatne, ponieważ dotyczą głównie asekuracji chodu u osoby, która jest w stanie w pewnym stopniu obciążać kończyny dolne:
- "Kul łokciowych i chodzika." – sprzęt do odciążania i stabilizacji podczas chodzenia; przy porażeniu nóg nie rozwiązuje problemu transferu ani bezpiecznego przemieszczania.
- "Wózka inwalidzkiego i balkonika." – wózek może być właściwy do transportu, ale balkonik znów odnosi się do chodu; nie zastępuje urządzenia wspomagającego przeniesienie, gdy brak kontroli kończyn dolnych.
- "Laski i trójnogu." – to pomoce dla osób chodzących, wymagających niewielkiej stabilizacji; przy porażeniu kończyn dolnych są zwykle niewystarczające i mogą zwiększać ryzyko upadku.
W praktyce dobór sprzętu powinien uwzględniać także: stopień współpracy podopiecznej, kontrolę tułowia, masę ciała, warunki lokalowe oraz zasady bezpieczeństwa obowiązujące w danej placówce.
