Znakowanie matek pszczelich służy przede wszystkim temu, aby podczas przeglądu łatwiej je odnaleźć oraz szybko ocenić ich wiek (rocznik). W praktyce pasiecznej najczęściej spotyka się schemat, w którym kolor znaku jest powiązany z rokiem (ostatnią cyfrą roku). Dzięki temu, widząc barwę na tułowiu matki, pszczelarz może szybciej zdecydować, czy matka jest młoda i perspektywiczna, czy też zbliża się czas wymiany.
W tym powszechnie opisywanym schemacie używa się pięciu ustalonych barw. Są to: biały, żółty, czerwony, zielony oraz niebieski. Odpowiedź "Różowym." jest poprawna, bo kolor różowy nie należy do tego zestawu i nie jest przewidziany jako barwa rocznikowa.
- "Czerwonym." – to jedna z typowych barw rocznikowych, spotykana w praktyce znakowania matek.
- "Zielonym." – również należy do standardowego zestawu barw używanych do znakowania matek.
- "Białym." – to kolejna barwa z zestawu rocznikowego; jest stosowana w wielu pasiekach.
- "Różowym." – nie jest barwą rocznikową w tym schemacie, więc jako jedyna pasuje do pytania o kolor, którym nie znakuje się matek.
Warto pamiętać, że pytanie dotyczy kolorów, a nie techniki znakowania: w praktyce używa się m.in. farbek/markerów lub opalitek (kółek), ale niezależnie od metody kluczowa jest zgodność z rozpoznawalnym zestawem barw. Na egzaminie najczęstszy błąd to kierowanie się intuicją ("różowy też jest widoczny") zamiast odtworzenia listy pięciu barw.
Wskazówka do nauki: opanuj zestaw pięciu kolorów i traktuj wszystkie inne barwy (np. różowy, pomarańczowy, czarny) jako potencjalne odpowiedzi w pytaniach typu "którego koloru nie stosuje się".
