Charakterystyka mechaniczna silnika to wykres pokazujący, jak zmienia się moment obrotowy w funkcji prędkości obrotowej (najczęściej zapisywane jako M=f(n) lub M=f(ω)). W praktyce jest to jedna z podstawowych informacji potrzebnych do oceny, czy dany silnik poradzi sobie z określonym obciążeniem: czy ma wystarczający moment przy rozruchu, jak będzie "trzymał" prędkość pod obciążeniem oraz gdzie mogą pojawić się obszary niestabilności.
W zadaniu kluczowe są dwa kroki:
- Najpierw odczytuje się sposób połączenia/układ silnika ze schematu (to on determinuje, jak będzie wyglądała charakterystyka).
- Następnie na rysunku z kilkoma krzywymi wybiera się tę, która przedstawia zależność momentu od prędkości, a nie np. zależność prądu, napięcia, mocy czy sprawności od obciążenia.
Odpowiedź "1" jest poprawna, ponieważ na rysunku właśnie tą cyfrą oznaczono krzywą odpowiadającą charakterystyce mechanicznej dla pokazanego sposobu połączenia.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe typowo z następujących powodów: mogą wskazywać inną charakterystykę (np. elektryczną lub energetyczną), krzywą dla innego wariantu połączenia/sterowania albo przebieg odpowiadający innemu typowi napędu. Częstym błędem jest pominięcie opisu osi wykresu i wybór krzywej "podobnej kształtem", mimo że dotyczy ona innej wielkości fizycznej.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem numeru zawsze sprawdź, co jest na osiach (moment i prędkość) oraz czy krzywa odpowiada warunkom wynikającym ze schematu połączeń.
