W laboratorium pojemnik z substancją o właściwościach rakotwórczych powinien mieć oznakowanie wynikające z zasad klasyfikacji i oznakowania chemikaliów (system GHS wdrożony w UE jako CLP). Dla rakotwórczości właściwym piktogramem jest znak określany jako "zagrożenie dla zdrowia" – przedstawia sylwetkę człowieka z charakterystycznym symbolem w obrębie klatki piersiowej. Piktogram ten obejmuje zagrożenia o poważnych skutkach zdrowotnych, w tym skutkach długoterminowych.
Dlaczego właśnie ten piktogram? Rakotwórczość nie jest typowo zagrożeniem natychmiastowym (jak np. wybuch czy silne żrące działanie), tylko wiąże się z ryzykiem rozwoju choroby w wyniku narażenia, często po dłuższym czasie. Dlatego nie należy automatycznie wybierać symboli kojarzących się z "największym zagrożeniem" w sensie ostrego zatrucia.
Typowe błędne skojarzenia na egzaminie:
- "Czaszka i piszczele" – dotyczy głównie ostrej toksyczności (zatrucie ostre), a nie samej rakotwórczości.
- "Żrące" – informuje o działaniu żrącym na skórę/oczy lub metale; nie oznacza automatycznie działania rakotwórczego.
- "Wykrzyknik" – wiąże się m.in. z działaniem drażniącym lub szkodliwym o mniejszej kategorii; nie jest piktogramem dla CMR.
W praktyce technik analityk powinien łączyć piktogram z informacją z karty charakterystyki (SDS): jeśli SDS wskazuje klasyfikację w kierunku rakotwórczości, na etykiecie musi pojawić się odpowiedni piktogram oraz właściwe zwroty ostrzegawcze. To wpływa na organizację stanowiska (np. praca w dygestorium), dobór rękawic i zasady przechowywania.
