Pytanie dotyczy nowoczesnego sposobu konfiguracji adresacji w Linuksie z użyciem pakietu iproute2. W tym zestawie narzędzi podstawowym poleceniem jest ip, które ma spójną składnię: ip [opcje] obiekt polecenie. Dla adresów IP obiektem jest addr, a do dodania adresu używa się polecenia add.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź:
"ip addr add 172.16.31.1/16 dev eth0" bezpośrednio dodaje adres IPv4 w zapisie CIDR (/16) do wskazanego interfejsu (dev eth0). Jest to metoda rekomendowana w nowoczesnych dystrybucjach, bo iproute2 korzysta z mechanizmu Netlink i daje dostęp do aktualnych funkcji jądra.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w tym pytaniu:
- ifconfig eth0 172.16.31.1 netmask 255.255.0.0 – to składnia narzędzia ifconfig z pakietu net-tools. Choć może działać, pytanie wymaga polecenia z iproute2, więc ta odpowiedź nie spełnia warunku.
- ipconfig eth0 172.16.31.1 netmask 255.255.0.0 – ipconfig jest typowe dla systemów Windows, a nie dla Linuksa; w Linuksie standardowo nie używa się takiej komendy do konfiguracji interfejsu.
- nmcli con mod eth0 ipv4.addresses 172.16.31.1/16 – nmcli służy do zarządzania profilami NetworkManager. Sama modyfikacja profilu nie musi natychmiast ustawić adresu na interfejsie (zwykle trzeba jeszcze aktywować połączenie), a dodatkowo nie jest to narzędzie z pakietu iproute2.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli pytanie zawęża narzędzie (np. "z pakietu iproute2"), najpierw rozpoznaj, które odpowiedzi w ogóle należą do tego zestawu. Dopiero potem oceniaj składnię i sens polecenia.
