W dokumentacji instalacji elektrycznych stosuje się znormalizowane symbole graficzne, które pozwalają szybko rozpoznać sposób prowadzenia przewodów (czyli rodzaj trasy kablowej i sposób mocowania). Jest to ważne na etapie wykonawstwa, bo inny jest montaż, nośność oraz możliwość rozbudowy trasy.
Na zdjęciu widoczne są metalowe, perforowane koryta kablowe zawieszone pod sufitem obiektu wielkopowierzchniowego. Taka trasa umożliwia prowadzenie wielu przewodów równolegle i ich późniejszą reorganizację. W symbolice rysunkowej korytko kablowe przedstawia się jako linię trasy z prostokątem otwartym od góry, co odpowiada przekrojowi "U" korytka.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "korytko kablowe".
- "drabinka kablowa" jest podobnym rozwiązaniem, ale konstrukcyjnie ma "szczebelki" (poprzeczki) i na rysunkach często oddaje się ją symbolem z poprzecznymi kreskami. Drabinka jest typowa dla cięższych kabli i innych wymagań nośności.
- "uchwyty do przewodów" dotyczą mocowania pojedynczego przewodu lub małej wiązki bez koryta/drabinki; symbolika odnosi się do punktowych zamocowań, a nie do trasy w formie koryta.
- "izolatory" kojarzą się z prowadzeniem napowietrznym lub elementami izolującymi przewód od konstrukcji; nie opisują zamkniętej/otwartej trasy kablowej pod sufitem hali.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz pod sufitem długie metalowe profile z bokami (często perforowane), myśl o korytku. Gdy widać otwartą konstrukcję ze "szczebelkami" i dużym prześwitem – częściej jest to drabinka.
